천사 이특 ::><:: I'm Blue Angel, Support White Angel Teukie!!! Teukie!!!!

.

.

.

เฮ้อ!! ร่างบางนั่งถอนหายใจยาว นึกถึงคำพูดของจินแล้วยิ่งทำให้หน้าสวย ๆ นั้นฉายแววหนักใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

เหตุเนื่องมาจากคืนวันก่อนที่จินมาค้างที่บ้านหลังจากไปงานปาร์ตี้ที่บ้านทักกี้มา

คาเมะ เราก็คบกันมานานแล้ว แต่เรายังไม่มีอะไรกันเลย. จินบอกเสียงเศร้า โดยมีคาเมะนอนอยู่ข้าง ๆ

เอ้?

คาเมะว่ามันไม่ผิดปกติไปหน่อยเหรอ คนเป็นแฟนกันเขาก็ต้องมีอะไร ๆ กันสิ แต่เราสองคนไม่มีเลยนะ ได้แค่จูบ ๆ จินบอกหน้าตาเฉยในขณะที่คาเมะอ้ายม้วนต้วนพูดไม่ออกกับความใจกล้าหน้าด้านของจิน

เออ..มันสำคัญมากเลยเหรอ.. คาเมะถามเสียงเบา ไม่ยอมหันหน้าไปหาร่างสูงที่กำลังจ้องมองแผ่นหลังของคนรักอยู่อย่างตัดพ้อ

สำหรับคนรักกัน มันก็สำคัญนะ หรือคาเมะไม่รักฉัน.. จินถามเหมือนน้อยใจ แต่แววตามีความหวังว่าคืนนี้คงจะได้แอ้มคาเมะ

เออ...แต่ฉันไม่เคยอะ.. คาเมะอ้อมแอ้มตอบ

คาเมะ... แทนคำตอบ มือหนาแตะที่เอวบางอย่างแผ่วเบา และเริ่มซุกเข้าไปในเสื้อนอนเนื้อบาง

เออ..จิน... ร่างบางลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางตกใจ

ทำไมล่ะ คาเมะ.. ถึงจะควบคุมเสียงให้เป็นปกติ แต่คาเมะก็รู้ว่าจินกำลังไม่พอใจ

จิน...ฉัน...ขอทำใจก่อนนะ.. แล้วก็รีบลงจากเตียง หอบหมอนไปนอนอีกห้องทันที

คาเมะ!!.. จินเรียกอย่างผิดหวัง ตกสวรรค์เห็นๆ อยากได้ ๆ อยากได้คาเมะ!!

เฮ้อ!! เป็นการถอนหายใจรอบที่ร้อยของวัน มือบางเปิดหนังสือที่ไม่ได้สนใจสักนิดไปเรื่อย ๆ นึกถึงคำพูดของจินทีก็ถอนหายใจที

เอ๊ะ!!.. แต่ก็มาสะดุดตาเข้ากับโฆษณาชิ้นหนึ่งในหนังสือ

อือ....ถ้าเราสั่งซื้อมันจะน่าเกลียดไหมน่ะ.. สายตาจับจ้องอยู่กับสินค้าที่ปรากฎอยู่บนหน้าหนังสือ แก้มขาว ๆเป็นสีระเรื่อขึ้นเล็กน้อยกับสรรพคุณที่บรรยายอยู่ใต้ภาพ

เอ๊ะ สั่งทางไปรษณีย์ก็ได้งั้นเหรอ... พอเห็นช่องทางการซื้อ ร่างบางก็ตาโตมีความหวังขึ้นมาทันที เอาล่ะ!! โทรไปสั่งที่เบอร์...

คาเมะกดเบอร์โทรศัพท์มือไม้สั่น เกิดมาก็ไม่เคยซื้อของทางโทรศัพท์สักครั้ง ครั้งนี้ครั้งแรกและก็คงจะครั้งเดียวในชีวิตด้วย

3 วันต่อมา

คุณตาฮะ พอดีผมสั่งของให้เขาส่งมาทางไปรษณีย์ แล้วผมต้องไปเรียน ก็เลยยืมชื่อคุณตาเป็นผู้รับของไปนะฮะ.. คาเมะบอกแก่คุณตาบ้านข้าง ๆ ที่คอยเฝ้าบ้านให้ลูกสาวที่ไปทำงานต่างจังหวัดเสียเป็นส่วนใหญ่

อ๋อเหรอ.. คุณตารับคำอย่างเข้าใจในเหตุผล

ผมต้องรบกวนด้วยนะฮะ ถ้าวันนี้เขาเอาของมาส่งคุณตาก็อย่าเพิ่งเปิดดูนะฮะ.. คาเมะบอกอย่างเกรงใจ และสั่งกำชับอย่างดี

อ๋อ ได้ ๆ..

ขอบคุณฮะ ผมไปเรียนแล้ว. คาเมะโค้งศีรษะให้แล้วรีบวิ่งไปขึ้นรถซึ่งมาจอดรออยู่ก่อนแล้วอย่างรวดเร็ว

ตกเย็น

คาเมะจัง พัสดุมาส่งแล้ว.. คุณตาค่อยๆ เดินมาหาและส่งกล่องพัสดุให้ด้วยรอยยิ้ม

ขอบคุณฮะคุณตา.. คาเมะรีบรับมาถือไว้ และสำรวจว่าถูกแกะออกดูแล้วหรือยัง พอเห็นว่ายังอยู่ดีก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เออ..ผมขอตัวก่อนนะฮะ..

พอเข้ามาถึงห้องนอนเขาก็รีบเปิดออกดูทันที

แผ่นดีวีดีสองแผ่นกับของแถมสองชิ้น ชิ้นแรกเป็นหลอด ๆ มีตัวหนังสือภาษาอังกฤษว่า cool ช่างเหอะน้ำยาเช็ดแผ่นซีดีมั้ง ชิ้นที่ 2 คาเมะพลิกไปพลิกมา ที่หน้าซองเขียนไว้ว่า ให้กินหลังจากดูดีวีดีจบ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ชักกล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าเปิดดูแล้วซิ

แต่!! เพื่อจิน!!

เครื่องเล่นดีวีดีถูกเปิดขึ้น คาเมะใส่แผ่นดีวีดีลงไปด้วยหัวใจเต้นระทึก ภาพแรกที่ปรากฎขึ้นทำเอาร่างบางอ้าปากค้าง แก้มขาวซีดเผือดสลับแดง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นหลังจากดูไปได้ 10 นาที ทนไม่ได้แล้ว...

คาเมะปิดดีวีดีพร้อม ๆ กับปิดตาตัวเองแน่น...อยากจะร้องไห้ ฮือ ฮือ จิน...ฉัน...

สำหรับคนรักกันมันก็สำคัญนะ หรือคาเมะไม่รักฉัน..

ฉันรักจินนะ...ทำไงดี...มือบางชื้นไปด้วยเหงื่อ รักจินแต่ไม่กล้า คาเมะหยิบถุงยาขึ้นมาอ่านอีกครั้งอย่างชั่งใจ

สรรพคุณ ช่วยเพิ่มความมั่นใจในตัวเองของคู่รักทุกคู่ คาเมะอ่านซ้ำ ๆ กินยานี่แล้วจะทำให้เรากล้าทำแบบนั้นจริง ๆ เหรอ ต้องกินทุกวันจนกว่าจะหายเหมือนยาแก้ไขหวัดไหม หรือว่ากินแค่เม็ดเดียวก็หายเลย เอ้ ทำไมไม่เห็นบอกเลย

หลังจากตัดสินใจอยู่นาน ก็กินมันเข้าไป กินเสร็จก็เข้าไปอาบน้ำอาบท่าอย่างสบายอารมณ์ พอคิดถึงดีวีดีที่เปิดดูเมื่อครู่ก็หน้าแดงเป็นแตงโม แต่ที่แย่ยิ่งกว่านั้นคือ ความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย...ทำไมมันร้อนอย่างนี้ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

อือ... ร่างบางนอนบิดตัวกระสับกระส่ายไปมาอยู่บนเตียงกว้าง รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวบอกไม่ถูก จนรู้สึกว่าทนไม่ไหวจึงโทรศัพท์หาจินจะให้พาไปหาหมอ

10 นาทีผ่านไป จินก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้านและวิ่งเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น

คาเมะ.. จินร้องด้วยความตกใจ เมื่อเห็นร่างบางของคนรักนอนเหงื่อแตกซิกอยู่บนเตียงทั้งที่สวมเพียงกางเกงนอนเนื้อบางตัวเดียว

อือ..จิน.. ริมฝีปากบางเอ่ยเรียกเสียงกระเส่า

คาเมะไม่สบายเป็นอะไร.. จินแตะหลังมือที่หน้าผากด้วยความเป็นห่วง

อือ..จิน ช่วยฉันที.. คำว่าช่วยของคาเมะคือการจับมือจินไปวางตรงคาเมะน้อยอย่างไม่อาย

คาเมะ!!.. จินร้องด้วยความตกใจ กินอะไรผิดสำแดงไปหรือไง ถึงได้มีอาการแบบนี้

จิน..จูบ ๆ .. ปากบางเผยอแย้ม ดวงตาเรียวสวยยั่วยวนจนจินใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

เออ..จะดีเหรอ.. จินถามอย่างไม่แน่ใจ เมื่อหลายวันก่อนแค่แตะเอวเบา ๆ ยังหนีให้นอนห้องอื่นให้เขาเล่นว่าวอยู่คนเดียวเลย

ดีที่สุด.. คาเมะตอบด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่ แขนเรียวเล็กโอบรอบคอร่างสูง เหนี่ยวให้ลงมากดประทับริมฝีปากอย่างเร่าร้อน ลิ้นเรียวเล็กสอดเข้าไปในโพรงปากของจินอย่างไม่ประสา

อื้อ.. มีเสียงครางอย่างพึงพอใจ เพื่อจินแลกลิ้นอย่างดูดดื่ม

อะ..อื้อ.. มือบางลูบไล้แผงอกแกร่งไปมาทำเอาจินอารมณ์กระเจิดกระเจิง และควบคุมความต้องการของตัวเองไม่ได้ วันนี้ถ้าไม่ได้คาเมะเขาต้องบ้าตายแน่ ๆ

จิน... คาเมะเรียกเสียงหวาน ส่งสายตายั่วยวน จินเห็นแล้วอยากจะขย่ำให้หายมันเขี้ยวแต่ก็ต้องใจเย็นไว้ก่อน อิดเปรี้ยวได้กินหวาน แต่ถ้าไม่ได้กินหวาน ฝาด ๆ ก็จะกินคอยดี วันนี้คาเมะต้องเป็นของจิน

คาเมะ..จินขานรับเสียงหวาน มองมือเล็กที่กล้าหาญแตะลงบนหน้าขาของเขาอย่างยั่วยวน

ซี๊ด!! จินสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ใจเย็นไอ้ลูกชาย จินบอกกับส่วนที่ค่อย ๆ ตื่นตัวในใจ

ถอดให้หน่อย.. นอกจากบอกแล้ว คาเมะยังยกสะโพกขึ้นสูง จนคาเมะน้อยสัมผัสโดนลูกชายจินเข้าอย่างจัง แถมลูกชายจินก็ตกใจผงาดขึ้นสู้เสียด้วย อึ๊ย!!

เร็วซิ.. จินตกใจพูดไม่ออก จนคาเมะต้องเร่งเร่าอย่างงอน ๆ

ครับ ๆ .. กางเกงขาสั้นที่เพิ่งจะสวมใส่ถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว ยิ่งเห็นความน่ารักน่าชังของคาเมะน้อย ลูกชายจินก็ยิ่งกระดี้กระด๊าอยากออกมาทักทายทำความรู้จักโดยเร็ว

จับด้วย.. จินตาโต อึ้งเป็นรอบที่สาม จับด้วย ดูจะไม่ทันใจ คาเมะเลยจับมือจินให้มาจับคาเมะน้อยเสียเอง

อือ..จินขยับด้วยสิ.. อ๊ากกก ไหนบอกว่าไม่เคยไงล่ะคาเมะจัง

อะ..อ่า.. สะโพกน้อยๆ บิดเร่า ๆ ท้าทายสายตาจิน มือหนาค่อย ๆ ลูบคลำช้า ๆ

ซี๊ด..อือ.. เสียงครางกระเส่าทำเอาอารมณ์จินกระเจิง ลูกชายจินก็อึดอัดจนอยากจะออกมาหายใจจะแย่

จิน เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ.. คาเมะถามเสียงเบา มือเล็กลูบหน้าจินอย่างอ่อนโยน

ก็คาเมะนะสิ ทำให้จินเป็นแบบนี้.. จินกัดฟันบอก พลางขยับมือเป็นจังหวะสอดคล้องกับสะโพกที่ยกขึ้นมาหาฝ่ามือร้อน

อะ..อือ..ฉันทำอะไร.. คาเมะถามเสียงกระท่อนกระแท่น แต่มันช่างยั่วให้จินอยากจะจับกดเร็ว ๆ นัก

ก็ยั่วกันแบบนี้ไง.. จินก้มลงกัดปากบางอย่างมันเขี้ยว คาเมะหัวเราะน้อย ๆ และงับปากจินเป็นการแก้แค้น

อะ..อื้อ ๆ .. หลังจากผลัดกันกัดไปมา จินก็กินลูกเชอร์รี่สีสดนั้นเขาไปเต็มปากเต็มคำ เรียวลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดพัวพันกันอย่างเร่าร้อน น้ำลายไหลออกมาจากมุมปากเพราะต่างไม่ได้หยุดให้อีกฝ่ายได้หายใจเลยสักวินาที

คาเมะ.. จินเริ่มทนกับความต้องการตัวเองไม่ไหวจนต้องครางออกมาด้วยความต้องการ

หึม.. คาเมะปรือตาขึ้นมองช้า ๆ เช่นเดียวกับจินที่มองคาเมะราวกับจะกลืนกินลงไปทั้งตัว

จิน...ฉันอึดอัดจัง.. คาเมะหายใจหอบมองมือจินที่ยังคงขยับเป็นจังหวะ จินมองตามสายตานั้นด้วยความเข้าใจ เขาจึงขยับมือเร็วขึ้น ๆ จนเจ้าคาเมะน้อยขยายตัวเต็มมือ ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนจะยังเติมเต็มความต้องการของคาเมะไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนเป็นครอบครองส่วนนั้นด้วยปากอันร้อนรุ่ม

อ่า.. คาเมะครางเสียงสั่นเครือ เมื่อจินอมเข้าไปจนสุด และให้ริมฝีปากรูดขึ้นรูดลงช้า ๆ ปลายลิ้นที่แตะลงบนท่อนเนื้อร้อนนั้น เล่นเอาคาเมะสะดุ้งบิดตัวไปมาด้วยความสุขสม

โอ้ย...สุด... นิ้วเรียวซุกเข้าไปในเรือนผมนุ่มของคนที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่กลางหว่างขาตัวเอง จินยิ่งเอาใจด้วยกันตวัดลิ้นหยอกเย้าที่ส่วนปลายหนักขึ้น

โอ้วววว... คาเมะครางเสียงต่ำ สะโพกบางยกสูงแทบไม่ติดฟูกและเรียกร้องสัมผัสจากปากร้อนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จิน..อีกนิด ๆ จะออกแล้ว.. มือเล็กกดศีรษะร่างสูงให้ตรึงอยู่ตรงนั้น เมื่อได้ยินคำสั่งเสียงหวานจินยิ่งขยับปากขึ้นลงเร็วขึ้นอย่างเอาใจ

จิ๊นนนน.. จินรับรู้ถึงอาการเกร็งของกล้ามเนื้อหน้าท้อง และไม่นานนักน้ำร้อน ๆ ก็ฉีดพุ่งเข้าไปเต็มปาก

อ่ะ..อ่า.. หลังจากปลดปล่อยออกมาจนหมด ร่างบางก็นอนแผ่หราหมดเรียวหมดแรงอยู่บนเตียง โดยมีจินลุกขึ้นนั่งคุกเข่ามองร่างบางเหมือนยังไม่อิ่มเอมกับรสรัก ร่างสูงยกหลังมือขึ้นปาดน้ำรักรสเฝื่อนที่ไหลย้อยเลอะมุมปาก คราวนี้แหละ ถึงตาเขาบ้างแล้ว

คนเก่ง... จินขยับตัวขึ้นคร่อมร่างเล็กที่ยังนอนพักเหนื่อยและเรียกเสียงหวาน

ฮะ.. คาเมะลืมตาขึ้นขานรับเสียงหวานไม่แพ้กัน

สบายตัวหรือยัง.. จินจับคาเมะน้อยเบา ๆ และนั่นถึงได้รู้ว่ามันยังไม่สิ้นฤทธิ์

อือ..ดีขึ้น.. คาเมะกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก สายตามองต่ำลงไปยังส่วนนั้นของตัวเอง จนประสบพบกับอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่าของตัวเองหลายเท่านัก..

เออ จิน แล้วจินล่ะ สบายดีหรือเปล่า.. เหมือนความกล้าเมื่อครู่จะลดลง คาเมะเลยถามเสียงกร่อมแกร่มเขินอาย

ลองจับดูสิ.. จินพามือเล็กมายังส่วนนั้นของตัวเอง ทันทีที่ท่อนเนื้อสัมผัสความร้อนของมือเล็กมันก็ยิ่งผงาดสู้ จนคาเมะต้องชักมือกลับ

จิน... คาเมะมองสบสายตาจินด้วยความสงสาร...

แลกกันนะ.. จินข่มเสียงไม่ให้สั่น ความต้องการของเขาจะระเบิดอยู่แล้ว

อือ... คาเมะพยักหน้ารับ พลิกตัวจะนอนคว่ำหน้าเหมือนในดีวีดีที่ดูเมื่อครู่

ไม่ต้องหรอก.. แต่จินก็รั้งไว้และจับร่างบางให้นอนหงายอยู่เช่นเดิม

แล้ว..จะทำอย่างไงอะ.. คาเมะถามตาแป๋ว จินยิ้มอย่างเอ็นดู ไปรู้ไปเห็นอะไรมาล่ะ ทำไมถึงได้รู้มากแบบนี้

นี่ไง... จินลุกขึ้นนั่ง จับขาเรียวเล็กแยกออกจากกันและวางพาดลงบนตัก

ซี๊ด~~ จินสูดปากเบา ๆ เมื่อส่วนปลายสัมผัสโดนช่องทางอุ่นนุ่ม แต่ก็ต้องอดใจอีกนิด

จินก้มลงจูบปากบางอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง คาเมะจูบตอบอย่างเอาใจ ในจังหวะนั้นจินจึงยกร่างบางนั้นให้ขึ้นนั่งบนตัก

อือ... คาเมะร้องประทวงเบา ๆ กับท่าทางที่ไม่คุ้นเคย จินลากนิ้วไปตามกระดูกสันหลังจนไปบรรจบที่ช่องทางอันร้อนรุ่ม เขาแกล้งวนปลายนิ้วไปมารอบ ๆ เป็นการสำรวจ

ทะลึ่งจริง.. จินบอกเสียงเจ้าเล่ห์ เมื่อรับรู้ถึงการหดเกร็งของกล้ามเนื้อส่วนนั้น และไม่รอช้าที่จะสอดนิ้วเข้าไป

โอ้..คาเมะ.. จินครางเบา ๆ กับการตอดรัดของส่วนนั้นทันทีที่นิ้วเขาหายเข้าไป พอเขาจะชักออกก็เหมือนจะดูดให้เข้าไปหาอีก จนเขาต้องใส่เพิ่มลงไปอีกนิ้ว

จิน...เจ็บ.. คาเมะประท้วงเสียงสั่น จินเลยปลอบใจด้วยจุมพิตอ่อนหวาน

อือ..เก่งมากคนดี.. จินกระซิบแผ่วเบา เมื่อช่องทางนั้นเริ่มคุ้นชินกับนิ้วที่สาม

อะ..อ่า... ร่างบางร้องเบา ๆ กับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

จิน..เข้ามาสิ เข้ามาอีก.. ร่างบางดันตัวออกห่าง และอ้อนวอนทั้งดวงตาและท่าทาง

ใจเย็นที่รัก.. จินถอนนิ้วออกช้า ๆ จับร่างบางลงนอนกับที่นอนเนื้อนิ่ม หยิบเจลหล่อลื่นที่คาเมะวางไว้บนหัวเตียงขึ้นมาบีบลงบนฝ่ามือก่อนจะค่อยๆ ละเลงลงบนช่องทางที่เต้นตุ๊บ ๆ เพราะความต้องการของเจ้าของ

อือ...เย็นจัง.. คาเมะปรือตาขึ้นมอง จินยิ้มน้อย ๆ กับความซื่อตรงของคาเมะ ซื้อมาเองไม่ใช่เหรอ แสดงว่าไม่รู้อะไรเลยงั้นสิ

เดี๋ยวก็ร้อนที่รัก.. จินกระซิบเบา ๆ จับมือบางขึ้นมาและบีบเจลใส่ลงบนฝ่ามือ คาเมะมองฝ่ามือตัวเองที่จินจับไปวางที่ท่อนเนื้อขนาดใหญ่อย่างไม่เข้าใจ

ทาให้หน่อยสิ.. จินกัดฟันบอก คาเมะลูบไล้แผ่วเบาอย่างกล้าๆ กลัว ๆ

อะ..อือ.. เป็นจินที่ร้องออกมาเพราะสุดจะทนแล้ว...เขาจับขาเล็กแยกออกจากกัน และลุกขึ้นนั่งระหว่างกลาง

ขอเถอะนะคนดี... จินค่อย ๆ แทรกกายเข้าไปช้า ๆ ความเย็นของเจลยังสู้ความร้อนของช่องทางนั้นไม่ได้สักนิด แค่สอดเข้าไปก็ถูกกลืนลงไปจนสุด

โอ้ว... สะโพกเล็กยกขึ้นสูงหลังจากถูกกระแทกเบา ๆ สองสามที

นั่นแหละคาเมะ..ยกขึ้นอีก.. จินขยับสะโพกโยกเข้าออกในจังหวะที่สอดรับกับสะโพกเล็กที่ยกขึ้นรับ ตามคำสั่งของคนข้างบน

อะ..อือ..ไม่ไหวแล้ว.. คาเมะส่ายหน้าไปมา เมื่อจินเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น

อีกนิดเดียวเท่านั้น อีกนิดเดียว.. จินอุ้มร่างเล็กนั้นขึ้นมาบนตักอีกครั้ง และโยกสะโพกเข้าออกถี่ ๆจนร่างเล็กนั้นต้องเอนตัวไปข้างหลังด้วยความเสี่ยวซ่านเมื่อจินกดครึ่งที่จุด G-spot เช่นเดียวกับคนทำที่รู้สึกมันเขี้ยวกับความการตอบสนองของร่างบาง จนเผลอกัดที่ซอกคอขาวอย่างลืมตัว

อะ..อือ..อื้อ.. มือบางเกาะไหล่หนาไว้แน่น เมื่อจินจับขย่มหนักและเร็วขึ้น ๆ

จิน...ฉันไม่ไหวแล้ว..จะขาดใจ.. คาเมะบอกเสียงสั่น เล็บแหลมคมจิกลงบนแผ่นหลังกว้าง

อีกนิดเดียวคาเมะ.. จินกระแทกร่างเข้าออกเร็วขึ้น ๆ จนแทบไม่ได้หายใจ ปลายทางอยู่ข้างหน้าแล้ว อีกนิดเดียว

คาเมะ! โอ้ว...อื่อ..

คาเมะ!!! ซี๊ด!!!

อึก...โอ้วววววว... แล้วจังหวะสุดท้ายก็สิ้นสุดลงเมื่อน้ำร้อน ๆ ฉีดพ่นด้วยความแรงสูงเข้าไปในร่างกายอันร้อนระอุ เล็บที่จิกอยู่ด้านหลังลากลงเป็นแผลยาวเมื่อความเสี่ยวซ่านสิ้นสุดลง

จินค่อยๆ ดึงส่วนนั้นของตัวเองออกมาช้าๆ มันยังไม่สิ้นฤทธิ์ จินรู้ดี ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ก็ใช้เวลาไปไม่น้อย ซ้ำยังรุนแรงกว่าทุกครั้ง แต่ทำไมมันยังไม่เต็มอิ่ม จินเหลือบมองเจลที่ใช้เมื่อครู่ ข้อความที่เขียนอยู่บนหลอดทำให้เขาเข้าใจกระจ่าง นอกจากมันจะช่วยหล่อลื่นแล้วมันยังช่วยกระตุ้นอารมณ์อีกด้วย คาเมะ!! ไปได้มาจากไหนเนี่ย ถูกใจจินที่สุด

อือ.. ร่างเล็กขยับตัวเบียดเข้าหาร่างสูงอีกครั้ง จินมองส่วนกลางลำตัวของคนตัวเล็ก แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่คาเมะก็เป็นเหมือนกันสินะ...

จิน...มันร้อนอีกแล้วล่ะ.. คาเมะบอกเสียงสั่นพร่า มือเล็กจับส่วนนั้นของตัวเองและรูดขึ้นรูดลงช้า ๆ

ฉันก็เหมือนกันคาเมะ มันร้อนจนสุดจะทนแล้ว... แล้วจินก็จัดการครอบครองคาเมะอย่างเร่าร้อน โดยที่คาเมะก็ตอบสนองอย่างร้อนแรงทั้งคืน เป็นที่สมใจอาคานิชิ จินยิ่งนัก

บ่ายวันต่อมา

จินเดินไปหาซึบาสะที่ชมรมพร้อมกับคาเมะ เพราะนัดกันไว้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะนอนกอดคาเมะอยู่บนเตียงมากกว่ามาเดินกระปลวกกระเปลี้ยอยู่อย่างนี้

จินเป็นอะไรทำไมเดินเข่าอ่อนมาอย่างนั้นล่ะ... ทักกี้ถามเมื่อเห็นร่างสูงของเพื่อนรุ่นน้องที่เดินเข้ามาด้วยท่าทางแปลก ๆ จินไม่ตอบ แต่กลับนั่งลงบนเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุด จะไม่ให้อ่อนได้ไง ยังไม่ได้นอนเลย

คาเมะจัง..ที่คอไปโดนอะไรกัดมาฮะ แดงเชียว.. ยูยะยื่นหน้าเข้ามาใกล้และถามด้วยความสงสัย

ทักกี้กับซึบาสะมองหน้ากันแล้วก็ต้องหลุดขำ ไป thinking of you กันจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนละสิ

end

.