meeting suju @ b2s central world
posted on 25 Oct 2006 23:26 by cinxiah in Super-Juniorเอามาเล่าสู่กันฟัง ใครไปรับ ไปส่ง ไปบางแสน ก็เอามาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ เราไม่ได้ไปบางแสนอะคะเพราะต้องกลับราชบุรี ด่วน!! แอบเสียดาย
เริ่มความบ้าของป้าแก่ ๆ กันเลยดีกว่า (น้องหนุน ก็คือ ซองมิน ค่ะ เรียกจนติดปกไปแล้วว่า น้องขนุน) รักน้องหนุนจังเลย ขึ้นไปปุ๊บก็ยิ้มรับ (ป้า) ทันทีจับมือก่อนรอบนึง นึกขึ้นได้ว่าจะให้ที่ห้อยมือถือรูปตัวน้องเองนั้นแหละ แล้วเราก็ดึงออกมาจากนิ้วที่เกี่ยว ๆ ไว้ ส่งให้น้อง น้องก็เอียงคอยิ้ม พร้อมกับคำว่า thank you โอ้ย น้องจ๋า ยิ้มแบบนี้ ยิ้มเหมือนตอนที่ (ป้า) ให้สร้อยนู๋ที่มาเลย์เลยลูก หรือจะจำกันได้.. ไอ้ท่ามองแล้วหลบ ที่มาเลย์ ยังติดตาไม่หาย...หึ หึ... พอจับมือน้องหนุน และตะลึงกับรอยยิ้มบาดจิตแล้วสติก็กระเจิง แล้วช่วงนั้นจราจรจะติดขัดนิดหนึ่ง ทำให้มีเวลาสังเกตุสร้อยที่น้องใส่ (ไม่ใช่สร้อยเรา) น้องใส่สร้อยทอง จี้เป็นตัว S sungmin ละซิ.. น้องออกแนวคุณหนู (น่ารัก)
จนได้มาถึงตัวฮันคยอง จำอะไรไม่ค่อยได้ ใจจดจ่ออยู่ที่ ที่รัก (อันดับหนึ่ง) ฮันคยองใส่สร้อย จี้เป็นภาษาจีน อ่านว่าอะไรไม่รู้...(จะบอกทำไม) แล้วเราก็ทำอะไรไม่ถูก จนน้องยื่นมือออกมา เลยเพิ่งระลึกได้ว่า ที่ขึ้นไปบนเวทีก็เพื่อจับมือ (ก็คิดจะทำอะไรกับคนบางคนอยู่) เราก็ยื่นมือไปจับ เขย่า ๆ สองที แล้วก็พูดว่า หว่อ อ้าย หนี่ ฮ่า ๆๆ ขำตัวเองวะ ก็ฉันรู้ภาษาจีนแค่นี้อะ จะถามว่า หนี ห่าว ก็นะ ถ้าไม่สบายจะนั่งอยู่ตรงนี้ได้เหรอ แล้วก็ผ่าน ๆๆ จับมือไปอย่างไร้สติ
แอบขำซีวอน อยู่ ๆ ไป คล้ายเด็กไทย มือหนึ่งจับมือแฟนคลับ อีกมือก็ไหว้ประหลก ๆๆ เออ... เหมาะจะมาเป็นเขยคนไทย (เพ้อเจ้ออีกแหละ)
จนมาถึงคนที่เฝ้ารอ ทึกกี้ ที่รัก (อันดับหนึ่ง) ยิ้มค่ะ ยิ้ม ๆๆๆๆ แล้วก็จับมือ แล้วก็ลืมให้ของสถานการณ์เดียวกับน้องหนุนเลย นึกขึ้นได้ก็ดึงออกจากนิ้ว ที่เกี่ยวไว้ ที่รักก็แบมือสองข้างเลย เราก็วางที่ห้อยมือถือรูปน้องเขานั่นแหละลงไปบนมือ ที่รักร้อง โอ้!!! ดังอะ จะดีใจอะไรหนักหนา คงจะเห็นหน้าตัวเอง หลาย ๆ หน้าเป็นพวง ๆ มั้ง (ฮ่า ๆๆ) แล้วเราก็จับมืออีกรอบ...ที่รักจ๋า หล่อเฟ้ย..อยากกอดอีกรอบ แต่มือซ้ายไม่ว่าง อยากจะละลายลงไปตรงนั้น แต่ต้องเดินต่อไป อย่างไร้สติอีกเช่นเคย....
จนมาถึงเยซอง...น้องมองหน้า...มองทำไม...มองนาน ๆ เขาเรียกว่าจ้อง...แต่จ้องทำไม..จำกันได้ใช่ไหมละ.. ก็ที่มาเลย์ เล่นจ้องซะขนาดนั้น..แอบเนียนไม่แพ้เราเลยนะเยซอง เราก็เลยยิ้ม จับมือ แล้วเดินต่อไปหา
เรียววุค...แอบสงสารน้อง...เพราะน้องมองตระกร้าแล้วก็มองหน้าเรา...แหะ ๆ รู้สึกผิด...ขอโทษน๊า!!! พี่มีคนที่ตั้งใจให้แล้ว แต่ก็สำหรับทุกคนนั่นแหละ ก็เลยได้จับมือ และเดินไปหา....
ชินดงทันที... แหละยื่นตระกร้าขนมให้ พร้อมกับคำพูดว่าhappy birthday น้องก็ยิ้ม แล้วก็มองหน้าแบบขอบคุณ เราก็ยิ้ม ๆ จ้องตากัน น้องที่เดินมาข้างหลัง (ไปด้วยกัน) ก็เดินมากอดเราแล้วก็พูดกับ ชินดงว่า happy birthday เราก็เลยประสานเสียงกันอีกรอบ สรุป แฮป ไป 3 รอบ
แล้วเดินไปหาฮยอคแจ โห้..ตื่นเต้น ๆ ลืมพูด ไนช์เวทเตอร์ เลย...แล้วก็เลยไป ฮ่า!!!! คิบอมเป็นอีกคนที่มองจ้อง เหมือนเยซอง แต่ก็นะ สิ่งดี ๆ สำหรับเรา แต่เลวร้ายสำหรับน้องกำลังจะเกิดขึ้น ช็อทเด็ด!! คนนี้แหละ ตั้งใจไว้ตั้งแต่ก่อนจะได้มีตติ้งแล้วว่า จะลองกอดดูสักที ว่าอุ่นไหม...
คนสุดท้ายที่รอคอย คังอิน ที่รัก (อันดับสอง...รักทึก รักคังอิน ก็เหมือนรักคน ๆ เดียวกัน) เดินไปถึงปุ๊บ ก็ จับมือปั๊บ จับมือ ๆ ...เขย่า ๆ (ยิ้มชั่วร้าย) คิดในใจว่า กอดก็คงจะไม่ตราตรึงจิตใจ เดี๋ยวไม่จดจำ ทำอย่างอื่นดีกว่า.ระหว่างที่น้องกำลังวางใจกับยัยป้าคนนี้อยู่ เราก็ฉวยโอกาสดึงมือน้องขึ้นมาแล้วจุ๊บหลังมือเข้าให้ทันที เสียงกรี๊ดข้างล่างด้านข้างเวทีดังค่ะ แต่ไม่เท่าเสียงของคังอินที่ร้อง โอ๊ะ!!!! ด้วยความดีใจ (เหรอ??) แล้วเราก็ไม่อาจทนต่อไปกับ ความปลาบปลื้มนั้นได้ จนต้องเดินลงจากเวที (อายตัวเองเฟ้ย...แต่ก็นะ..ฮ่า ๆ )
หลังจากนั้นก็ถามน้องที่เดินตามมาข้างหลังว่า คังอินทำหน้ายังไงอะ น้องบอกว่า เขาทำหน้างง ๆ พี่ แล้วตอนกุ้งยื่นมือจะจับ เขาก็งง ๆ (คงคิดว่า คนนี้จะจับหรือจะจูบมั้ง) ยิ่งคิดยิ่งขำตัวเอง
อ๋อ...ไม่มีสต๊าฟคนไหน ทั้งไทย ทั้งเกาหลี ดันหลังเราหรือผลักเราเลยสักคน ทั้ง ๆ ที่ลงมา เพื่อน ๆ น้อง ๆ บอกว่าโดนผลักกันเป็นทิวแถว ตอนแรกก็สงสัย แต่เพิ่งมาเก็ตว่าเพราะมือซ้ายถือตระกร้าขนมหวาน ตระกูลทอง ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เม็ดขนุน เอาไว้ (ตระกร้าที่นักข่าว , สต๊าฟ มองแล้วยิ้ม) เขาคงคิดว่ามันไม่มีปัญญาไปกอดใครได้หรอกแต่หารู้ไม่ ยัยนี่แหละ...ฮ่า ๆๆๆ ขโมยจูบหลังมือคังอินไปแล้ว เราขอคังอินแต่งงานไปแล้ว น้องเงียบแปลว่ายอมรับใช่ปะ...(แอบโมเม)
จบเรื่องราวมีตติ้ง ของคนบ้า ๆ ....แต่ก็อีกหลายช็อต ที่น่าจดจำ ไม่ว่าจะเป็นในคอนฯ ดงบัง คอนฯ ซี๊ด และตอนรอส่ง มิเสียแรงที่ไปมาเลย์...จำกันได้อย่างนี้ ถึงไหนถึงกันจ้า..... แล้วมาอีกนะ...
รัก super junior ที่สุด
มีเรื่องเล่าตอนไปมาเลเซียด้วยล่ะ
คราวหน้าๆ