071123-071126 TVXQ In Malaysia
posted on 27 Nov 2007 21:37 by cinxiah in TVXQปีที่แล้วที่ไปมาเลเซีย เล่าไว้ใน storythai
แล้วเราก็ลบไดอารี่นั้นทิ้งไปแล้ว...เสียดาย
แต่ความทรงจำที่นั้นยังไม่เคยลืมเลือน...
ความทรงจำอันแสนสวยงามที่มีต่อเอสเจ...
สิ่งที่ตอกย้ำให้เรารักเอสเจมากขึ้น ๆๆ ทุกวัน...
แม้แต่คราวนี้จะไปมาเล เพราะจุดประสงค์เดียวคือดงบัง..
แต่ทุก ๆ ทีก็มีภาพของเอสเจลอยมาเสมอ...
หน้ามาริออท... หน้ารีเจ้นท์ ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็น มิลเลนเนี่ยม ไปแล้ว
หรือแม้แต่การนั่งเท็กซี่ผ่าน พรูตา จายา.....
ได้แต่กอดกุ้งแล้วก็บอกว่า....
คิดถึงเอสเจ!!!
อยากไปเกาหลี....บินไปพร้อมดงบังเลยไหม...(ฮ่า ฮ่า ฮ่า ได้ข่าวว่ามีเงินอยู่ไม่ถึงหมื่น)
อิอิ....
มาเข้าเรื่องทริปนี้ ที่แสนสนุกกันเหอะ...
วันที่ 23 เราขึ้นเครื่องและบินไปถึงมาเลประมาณบ่ายสอง
แต่เนื่องจากว่ากุ้งต้องโหลดกระเป๋าใต้เครื่องเพราะที่ใส่กระเป๋าเต็ม
(โชคไม่ค่อยดีที่ขาไปได้เครื่องบินลำเล็ก)
พอไปถึงเราก็เลยต้องออกไปเอากระเป๋า ไม่ได้รอในเกทเหมือนเต๋ากับมะนาว
ถ้าอยากอ่านเรื่องในเกทก็ไปที่บล๊อคเต๋าเลยนะ
พวกเราสี่อภินิหาร..ภาษาอังกฤษงูๆ ปลา ๆ งูดิน ปลาร้าเสียด้วย
ก็ออกผจญภัยยังดินแดนกัวลาลัมเปอร์กัน.....ฮิ้วววววว
ที่แรกแอบกลัว ตม. ว่าจะถามอะไรหว๊า ปรากฎว่า ไม่ถามอะไรเลย
แอบขำ ๆ พวกเราสี่คนด้วย....ตม. มาเลโคดใจดีเลย..
ออกมาเราก็ใช้บริการเท็กซี่สนามบิน ไปส่งที่ซันเวย์ลากูน
แล้วก็ใช่ภาษาอังกฤษอันน้อยนิดถามว่า เมอเดกะสเตเดียม อยู่ไกลไหม
คนขับบอกว่าไกลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่อยู่ใกล้ KLCC
ง่า!!!! ไกลมากเลยเหรอ...เริ่มกังวล แล้ววันคอนฯ จะกลับมาซันเวย์ได้ไหมอะ
แต่คนขับเขาก็ใจดีมาก บอกรายละเอียดให้ฟัง...(รู้เรื่องด้วย...ฮ่า ๆ)
และแล้วก็มาถึงซันเวย์ลากูน...โคดสวยยยยย
สวยมากกก แล้วเราก็ไปเช็คอินเข้า...อิอิ...
ได้ห้องมาในที่สุด ภาษาอังกฤษของเราก็ทำให้เราอยู่รอดได้แหละน๊า
หลังจากเอากระเป๋าไปเก็บแล้ว ก็สถานที่ขายตั๋วที่ปริ้นมาจากเวปขึ้นมา
แล้วก็คุยๆ กันว่า เราไปซื้อตั๋วกันเหอะ... เราก็เลยลงไปถามพนักงานโรงแรม...
(ระหว่างทางก็เดินสำรวจไปทั่วๆ โรงแรม แถว ๆ สวนน้ำ สวยมากอยากเล่นน้ำ)
ถามแค่ไหนตอบแค่นั่นจริงๆ เราก็เลยตัดสินใจไปถามพนักงานรับรถ
คุณลุงสุดยอดใจดีเลย... เราก็ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้ดู แล้วถามว่าที่ไหนใกล้ที่สุด
คุณลุงก็บอกว่า ที่นี่ใกล้สุด แต่ว่ารถติด ที่นี่ก็ใกล้เหมือนกันแล้วรถก็ติดเหมือนกัน
คุณลุงก็เลยเรียกเท็กซี่ให้ แล้วบอกให้เสร็จเลยว่าให้พาไปไหน แถมยังแนะนำด้วยว่า
ให้โทรไปถามก่อนว่ายังขายตั๋วอยู่หรือเปล่า ถ้าที่นี่ไม่ได้ จะได้ไปอีกที่หนึ่ง
แล้วเราก็ไปเดินเล่นที่คาร์ฟู ของมาเลเซีย ฮ่าๆ ห้างโคดหรู
คุณลุงบอกว่าใหญ่เป็นอันดับสองของมาเล...โย่ว...
แต่ก็ใหญ่และหรูจริงๆ อะ แล้วพวกเราสี่คนตามล่าหาบัตรคอนฯกัน
เนื่องจากที่ปริ้นไปละเอียดมาก เลยทำให้หาได้ง่าย ๆ
แล้วเราก็ได้บัตรมาในมือ....อิอิ และกลับซันเวย์อย่างสบายใจ
หิวล่ะ...ไปหาข้าวกิน เดินสำรวจไปเรื่อย...กินอาหารไทยแล้วกัน
ข้าวผัดกระเพราไก่ ไข่ดาวววว อร่อย...หรือหิว??
กินเสร็จ ก็กลับเดินกลับระหว่างทางก็เห็นผับ ๆ หนึ่ง มีไวนิลดงบังติดเต็มร้าน
มีโปสเตอร์ดงบังแผ่นใหญ่ติดอยู่ เริ่มสงสัย....ร้านนี้ต้องมีอะไรกับดงบังแน่ ๆ เลย
แต่มันคืออะไรนี่สิ แต่ตอนนั้นก็รู้แล้วว่าดงบังไปพักที่ มาริอ๊อท....
ที่แรกที่คิดถูกเสมอจริง ๆ แต่อยู่ที่นี่ก็ไม่เสียใจสักนิด เพราะสวย
แต่ก็เพราะได้อยู่ที่นี่ถึงได้ช๊อตในคืนที่สอง...อิอิ
ห้าทุ่มกว่าๆ เต๋าโทรมาบอกว่า เต๋ากำลังจะถึงโรงแรมแล้ว...
ได้เจอแจจุงแล้ว แบบเผาขน ฮ่า ๆ แล้วก็เล่าเรื่องในรถไฟให้ฟัง..
(ไปอ่านได้ที่บล๊อคเต๋า)
คืนนั้นก็นอนพักเอาแรงกัน....นอนไม่หลับเท่าไหร่...ทั้งๆ ที่เหนื่อย
สงสัยห้องหรูเกิน ฮ่าๆ แอร์เย็นโคดดดด
ตื่นตอนสาย ๆ ลงมากินข้าวแล้วก็ไปถ่ายรูปรอบ ๆ โรงแรม พอใกล้ๆ เที่ยง
ก็นั่งรถไปที่ KLCC เท็กซี่ไปจอดให้ที่ตึกแฝด แต่เพราะว่าเราไปสายแล้ว
ก็เลยขึ้นไปข้างบนไม่ได้ เต๋าไปซื้อบัตรคอนฯ ในห้างใต้ตึกแฝด
แล้วก็เดินออกมาถ่ายรูป เราก็เดินหาโรงแรมเพื่อจะนอนอีกคืนหนึ่ง
แต่ยิ่งเดินยิ่งไกลแหะ เราก็เลยไปที่มาริออท มีแฟนคลับรออยู่เหมือนกัน
แล้วดงบังก็ออกทางด้านหลัง...อย่างที่กุ้งบอกจริงๆ ฮ่าๆ
ทฤษฎีด้านหลัง คงจะใช้ได้ทั่วโลก (โปรดใช้วิจารณญาณให้การอ่าน อิอิ)
พอรู้ว่าดงบังออกไปแล้ว เราก็เลยไปหาข้าวกิน
กินเสร็จก็นั่งเท็กซี่ไปเมอเดกะสเตเดียม....ชัดเจนและกระจ่างเลยว่า
มันใกล้ KLCC มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เหมือนขับรถอ้อมเขาอย่างไงอย่างงั้นเลย...
ไปถึงก็เริ่มเดินสำรวจรอบสนาม เพื่อหาทางเข้าทางออก ฮ่าๆ
พอรู้แล้วก็หาที่นั่งพัก แล้วก็เดินไปห้องน้ำนั่นก็คือที่สถานตำรวจตรงข้ามสนามฯ
แต่คนรอเยอะมาก พวกเราก็บ้าพลังเดินไปยังโรงแรมที่เห็นอยู่ใกล้ๆ
แต่ที่จริงก็ไกลใช่เล่น เพื่อไปเข้าห้องน้ำ ฮ่าๆ แอบเนียนไปถามห้องพัก ^^
และแล้วประตูก็เปิดให้เข้าไป ฝนลงเม็ดนิดหน่อยและ
นึกว่าจะตกหนักเสียแล้ว ค่อยยังชั่ว...
เราก็นั่งรอรั่ว ๆ กันไป แฟนคลับมาเลน่ารักมาก ทักทายกลุ่มเรา
แล้วก็ถามว่าพัดเนี่ยซื้อที่ไหน....มีกลุ่มหนึ่งบอกว่า แล้วเจอกันที่ไทยนะ
โอ้ววววว แรงไม่แพ้กัน ดูมันสองประเทศเลย
แล้วเวลาคอนฯ ก็มาถึง อิอิ
จำชื่อเพลงไม่ค่อยได้ล่ะ เพราะมัวแต่ทำมิชชั่นอยู่
เต๋าถือพัด แจจุง กุลถือพัดยุนโฮ ริน ถือพัดมิกกี้ กุ้งถือพัดจุนซู มะนาวถือพัดน้องมิน
ทุกคนมีไฟฉายคนละอันเพื่อส่องให้พัดตัวเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ส่วนเราถือป้ายไฟ
ยุนโฮเห็นเป็นคนแรก...แล้วก็พยักหน้ารับ....โย่ว...ขอบคุณลีดเดอร์สุดหล่อ
มีอยู่เพลงหนึ่งน้องเซียเดินมาตามทางด้านขวา ทีแรกกุ้งวิ่งไปหน้าเวที
แต่เราเลือกที่จะวิ่งอยู่ตรงมุม พอน้องเซียเดินมากุ้งก็เดินตาม มาเจอกันจนได้
เซียก้มหน้าลงมาเห็นพัด แล้วทำหน้าตกใจ ตาโต แล้วก็ยิ้ม
อ๊ากกกกกกกกกกกกก
ลูกชาย ทำเอาแม่ตายไปเลย...ในที่สุดเซียก็เห็นแล้ว
น้องมิน...น้องมองไกลมาก ทั้ง ๆที่เราไม่ใช่พวกชอบเบียด ชอบยืนกลาง ๆ ไกล ๆ
น้องก็ยังไม่เห็น แต่ก็น้องยิ้มแย้มตลอด น่ารัก
แต่ละเพลงผ่านไปท่ามกลางความรั่วของแฟนคลับไทยทั้ง 6 คน
คนที่ชอบยุนอาจจะขัดใจนิดหน่อย เพราะว่ายุนออกมาเต้นเพลงแรก
เพลงเดียวมั่ง ถ้าจำไม่ผิด แล้วจากนั้นก็ออกมาเฉพาะท่อนที่ตัวเองร้อง
นิด ๆ หน่อย ๆ ไม่ได้รวมเต้นด้วย แต่ไรซิ่งซัน เห็นโยกหัวจะแทบหลุด
อ๋อ...ว่าลีดเดอร์ได้ไง...ก็เจ็บหลังไม่ได้เจ็บหัวนิน๊า เนอะ...
แล้วใครกันที่เดินเอามือจับเอวแอ่น ๆ กลับหลังเวที -*-
พอมาถึงช่วงโซโลของแต่ละคน...
โอ้ว ยุนโฮ!! แน่ใจนะว่าเจ็บ....ชัวร์แล้วนะว่าเจ็บ
คนที่มาแร๊พให้แทนด๊อง ก็โอ.เค.นะ เสียงดี หน้าตาดี เป็นแดนเซอร์ละมั่ง
โซโลนู๋เซียสิ สุดยอดดดดดดด น้องเท่ห์มาก ยิ่มเต้นท่ามกลางสายฝน (ปลอม)
ยิ่งเท่ห์นู๋เซียเลื้อยได้ ไม่เคยคิดว่าเซียจะเต้นได้เท่ห์ขนาดนี้
อ๋อแอบมีลื่นเพราะน้ำที่หยดลงมาจากตัวเองด้วยอะ...ลื่นแล้วก็ยิ้มนะจุนซู
(อาจจะเล่าโซโลสลับกัน เพราะจำไม่ได้ว่าของใครก่อน ฮ่า ๆ)
มิกกี้....แอบง่วง แต่เพลงมิกกี้เพราะ ฮ่าๆ เห็นแต่ก้นมิกกี้
เพราะมิกกี้ไปยืนตรงกลางด้านหน้าสามพันห้า (บ้านเรา) คนที่อยู่สี่พันห้า (บ้านเรา)
ก็เลยเห็นแต่ก้นมิกกี้....
อ๋อออ ช่วงโซโลแต่ละคน พวกเราก็จะชูพัดของคนที่โซโล แล้วก็ส่องไฟห้าอัน
ไปที่พัดอันเดียว ประกอบกับแสงของป้ายไฟ ทำให้สว่างมากกก
แจจุง ร้องเพลงร๊อค ๆ หน่อย คล้ายๆ ร๊อคญี่ปุ่นแต่เป็นเนื้อเกาหลี
เท่ห์มากกกกกกกกก น้องชาย ตอนร้องก็ส่งพลังหลับตา
พอเป็นช่วงดนตรีก็มีชำเลืองอะนะ ฮ่า ๆ พึ่งรู้ว่าแจจุงเอียงซ้าย (อย่าคิดลึก)
น้องมินบ้างล่ะ...เพลงน้องแอบง่วง แต่เพราะน้องน่ารัก
และน้องก็ร้องเพลงไพเราะมาก ทุกอย่างเลยให้อภัยได้....
ถึงตอนนี้น้องก็ยังมองไม่เห็นพัดและป้ายตัวเองอยู่ดี
จนมากถึงเพลง ๆ หนึ่งที่ไปยืนตรงกลาง แล้วก็หมุนไปรอบ ๆ
นี่ล่ะ ๆ น้องมินเห็นแล้ว....เห็นแล้วน้องก็ยิ้มน้อย ๆ อิอิ
กว่าจะเห็นนะชางมิน ^^
และทีสำคัญคือทุกคนเห็นพัดที่ยืนเรียงกันพร้อมป้ายไฟแล้ว...
มิชชั่นสำเร็จ...
ชอบกราฟฟิคคอนฯล่ะ คอนเซปสวยมาก ชอบตอนที่ผุ้หญิงคนหนึ่ง
โดดหน้าผาฆ่าตัวตาย แล้วมีผู้ชายกระโดดลงมาช่วย...(เล่าแค่นี้พอ ไว้ดูเองดีกว่าเนอะ)
แล้วก็เพลง drive ที่ต้องนั่งรถออกมา แจจุงโคดน่ารักเลย....น่ารักมากกกกกกกกกก
ความน่ารักของแจจุง ไว้อ่านที่บล๊อคเต๋า...ฮ่าๆ
แล้วก็มาถึงเพลงบอลลูน เราก็เอาตุ๊กตามือขึ้นมาเล่น....
ก่อนจะเข้าเพลงก็จะมีการ์ตูนเอนิเมชั่นให้ดู ฮาๆ ขำ ๆ ตลก ๆ
ไว้ดูเองดีกว่าเนอะ...แล้วการ์ตูนที่เขาใช้ทำเป็นการ์ตูนชุดเดียวกับที่เรา
เอามาใช้ทำพัดด้านอีกด้านหนึ่งพอดีเลย....ตอนทำไม่รู้นะ ว่ามันเป็นเซ็ตเดียวกัน
น้องมินขับเครื่องบิน น้องแอบขัดใจ เพราะเครื่องมันติด ๆ ขัด ๆ
ไม่วิ่งฉิ่วเหมือนพวกพี่ ๆ
แล้วก็มีอยูเพลงหนึ่ง กลุ่มเราทุกคนต่างมองที่ก้นน้องเซีย มันน่าจับมาก...ฮ่าๆ หื่น
ก็ก้นน้องเด้งได้ใจ ดุ๊กดิ๊ก ๆ ดีจริง ๆ
แล้วเพลงสุดท้ายก็มาถึง....รู้สึกว่าไม่อยากให้มันจบลงเลย มันสนุกมาก
เพลงสุดท้าย เราเดินไปอยู่กับกุลแล้วส่งตุ๊กตามือช้างให้บอกว่า ส่งให้แจได้ไหม
กุลก็รีบแทรก ๆ ไป ยื่นไปแล้วแต่มันตกละ แจเห็นแล้วแต่หยิบไม่ได้
แดนเซอร์คนที่โซโลกับยุนเป็นคนหยิบไป แล้วก็เอาไปเล่น
อยากจะตะโกนบอกว่า ช่วยเอาให้แจทีได้ไหม ๆๆๆๆ แต่เขาก็เอาเข้าไปหลังเวทีด้วยอะนะ
แต่ก็ช่างเหอะ.....แจคงรู้มั่งว่าถ้าช้างนะก็ต้องของแจ
จบคอนฯ....พวกเราก็เดินแบบไม่ต้องรีบไปด้านหลัง เพื่อส่งดงบัง
ตอนนั้นเพื่อนมะนาวก็โทรมาบอกว่า เขาจะไปกินเลี้ยงกันที่ Q bar
ซึ่งอยู่ที่ซันเวย์ โชคเข้าข้างเราบ้างแล้ว
เราก็รอจนส่งเสร็จ แล้วก็ไปขึ้นโมโนเรียลไป KLเซ็นทรัล
แล้วต่อรถเท็กซี่ไปโรงแรม....เหตุเพราะ รถไฟฟ้าหมด เหลือแต่ไปที่ KL เซ็นทรัลเท่านั้น
พอไปถึงก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้ออย่างรวดเร็ว แล้วก็เดินไปที่หน้าผับ
เขาจองห้อง VIP ไว้ให้ละ เข้าไปก็ไม่ได้เห็นอยู่ดี เราก็เลยรอข้างนอก
ตอนนั้นได้เจอน้องคนหนึ่งเป็นลูกครึ่งไทยมาเล น้องเขาบอกว่าเพื่อนเขา
ขับรถตามอยู่ ตอนนี้กำลังมา เขาไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยมา
สักสิบนาทีได้มั่งดงบังก็เข้ามา ตอนนี้รถจอดอยู่ด้านหน้า
แล้วมีเกาะกลางถนน ทำเป็นวงเวียน จัดเป็นซุ้มคริสมาส
ไม่มีใครยืนตรงนั้นเลย เราก็เลยไปยืนตรงนั้นกัน
การ์ดก็คอยเคลียร์ทาง ให้พวกหนุ่ม ๆ ได้ลง รถคันแรกขยับเข้าไปจอดตรงบรรได
แล้วคันทีสองก็ขยับตาม ตอนนั้น เต๋า กุล มะนาว กุ้ง ต่างก็แยก ๆ กันไป
แต่เรายังยืนที่เดิม....แล้วมันก็ตรงกับที่รถคันที่สอง ยุนโฮนั่งอยู่เบาะหลัง
ด้านที่เรายืน ไม่ปิดม่านด้วย เราก็เรียกกุ้ง ๆๆ ยุนโฮอยู่นี่
กุ้งก็เดินมาหา แล้วทำท่าส่องกล้องใส่ยุนโฮ ยุนเห็นล่ะ แต่ทำเป็นไม่สนใจ
นั่งโยกหัวอย่างเมามันกับเสียงเพลง (มั่ง) ก็ถ้าไม่มีเพลงใครที่ไหนจะนั่งโยกหัวเล่นอะนะ
ดงบังนิอารมร์สุนทรีกับเพลงกันทุกคนเลยแหะ หรือว่ากำลังซ้อมร้องซิ้งเกิ้ลใหม่
พอดีกับที่มีโทรศัพท์เข้ามา คุณคีบอมรับแล้วส่งให้ยุน...
ตอนนั้นเราก็เรียกกุลกับเต๋าให้มายืนตรงนี้ แล้วพวกเราก็ทำท่ารั่วๆ สารพัด
น้องมินนั่งอยู่ข้าง ๆ ยุน หันมามองนิดหนึ่ง แล้วก็มุดหัวลงไป
จากนั้นการ์ดก็มาบอกให้พวกเราไปยืนด้านโน้น พวกเราก็เดินไปยืนบนบันได
เห็นชัดดี...แจเดินเขินเข้าไปเลย...ไม่รู้จะเขินอะไรหนักหนานะแจจุง
ยุนแต่งตัวแบบ...เออสูทขาวค่ะพี่น้อง....น้องเซียเชิ๊ตดำ ทับด้วยเสือสูท
น้องมินน๊า มองยังไงน้องก็ยังเด็ก....
เออ...เห็นชุดดงบังเข้าผับแล้วแอบคิดถึง MV choosey lover ล่ะ...
พอเข้าไปแล้ว....เราก็นั่งๆ ยืน ๆ เดิน ๆ แล้วก็ไปติดต่อห้องพักที่
ปิรามิด โฮเต็ล ซึ่งมันก็อยู่ในซันเวย์นั่นและ ติดกันเลยว่างั้น
โคดไฮโซเลย แถมยังบริการดีเยี่ยม ถามเราว่าจะนอนคืนนี้เลยไหม
ก็นะ ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้วนิ เราก็บอกว่าไม่ เพราะคืนนี้เรานอนที่ซันเวย์ลากูน
เขาก็ถามชื่อห้อง แล้วก็เมลล์ไปทางซันเวย์ลากูน ไม่ถึงสองนาทีข้อมูล
ทุกอย่างของเราก็ถูกส่งมา ได้ห้องในเวลารวดเร็ว ไม่ต้องทำอะไรเลย
ระบบดีเยี่ยมเลยให้ตายเหอะ สมแล้วที่เป็นโรงแรมห้าดาว และ สี่ดาว
แล้วเราก็กลับมาสมทบกับเต๋าและมะนาว...นั่งอยู่พักนึ่งก็ง่วงอะ
จะตีสองแล้ว แล้วผับก็ปิดตีสาม...เราก็รอต่อไปเรื่อยๆ จนถึงประมาณตีสี่
บอกกุ้งว่าพี่ไม่ไหวแล้ว ไปนอนแล้วนะ เรากุ้ง แล้วก็รินก็เลยไปนอน
ให้สามคนที่เหลือปฏิบัติภารกิจไป (ไปอ่านต่อได้ที่บล๊อคเต๋า)
นอนหลับสนิท..ตื่นตอนเก้าโมงเช้า ต้องรีบตื่นไม่งั้นอดกินอาหารเช้า
(ห่วงกินอย่างแรง...ฮ่า ๆ)
กินเสร็จ เราก็ย้ายไปพักที่ปิรามิด เก็บของเสร็จก็นอนพัก
ดุคลิปที่มะนาวถ่ายไว้ แล้วก็ออกไปเดินเล่นที่ ปิรามิดชอบปิ้งมอล...
ซึ่งเราสามารถเดินไปตามทางเชื่อมของโรงแรมได้เลย....
เดินจนเมื่อยแล้วก็กลับมา...พัก...แล้วก็ออกไปหาอะไรกินที่ห้องปิรามิดที่เดิม
กินเสร็จก็กลับห้องพักผ่อนอีกหน่อย แล้วก็ออกไปสนามบิน ไปส่งเต๋า
และส่งดงบัง ฮ่าๆ ส่งที่ไทยไม่ได้ ส่งที่มาเลก็ได้ฟระ...
พอใกล้เวลาห้าทุ่ม ดงบังบินไฟล์ตีหนึ่ง.... เขามาตรงเวลามาก
ห้าทุ่มนิด ๆ ก็ถึงแล้ว ด้วยความทีสนามบินเขาไม่ได้ใหญ่โตเหมือนบ้านเรา
แต่บริการดีกว่าบ้านเรา ทำให้การที่เรายืนตรงกลางนั้นสามารถมองเห็นได้ว่า
ดงบังจะเข้ามาเช็คพาสปอร์ตที่ช่องไหน แล้วเราก็เดินเร็วๆ ไปยืนตรงรั้วกัน
แล้วหนุ่ม ๆ ก็เดินมา...แจจุง ยุนโฮ มิกกี้ เซีย น้องมิน ดินตามกันมาลงบันไดเลื่อน
ตรงหน้าเรา...อ๊ากกกก เกิดมาก็เพิ่งจะเคยใกล้ดงบังขนาดนี้....สุดยอด
การ์ดก็ไม่กั้นด้วย...พวกเราก็บอกด้วยเสียงดัง ๆ ว่า
see you again in thailand ๆๆๆๆๆ ซ้ำ ๆ ทุกคนหันมามองล่ะ
ก็ตอนตรงนั้นมีคนไทยอยู่สี่คนเองนิ....ยุนไม่ยิ้มนะ แต่มองด้วยความยินดี
แต่!!!! พระเจ้าช่วยกล้วยแขกทอด น้องมิน ชางมิน ชิม ชางมิน
ยิ้มและโบกมืออีกแล้วววววว....
อิอิ....
พอเขาลงบันไดเลื่อนไป เราก็เดินเลาะไปเรื่อย ๆๆๆ
ไปยืนอีกมุมหนึ่งเพื่อดูเขาผ่าน ตม. งานนี้ต้องขอบคุณมิกกี้ที่มใส่หมวกแดง
ทำให้การมองหาดงบังทั้งกลุ่มง่ายขึ้น....
แจจุงผ่านไปได้ด้วยดี...แต่ท่ายุนโฮยืนตรวจ ตม. นี่มันติดตาโคด
ยืนพักขาข้างหนึ่ง สองแขนแข็งแรงพาดไปตามความยาวของเคาน์เตอร์
กระเป๋าสีขาวใบโตของยุนชอบใช้อยู่ข้าง ๆ ตรวจเสร็จก็ถือขึ้นพาดบ่า
สไตส์ญี่ปุ่นเลย....(แอบคิดถึงคาเมะและจิน ที่ชอบถือกระเป๋าแบบนั้น)
มิกกี้คนต่อมา เซียกับน้องมินไปเช็คอีกช่องหนึ่งมองไม่เห็น
พอเช็คเสร็จ ก็เดินไปตามทางเดินจนไปถึงช่องที่ตรวจกระเป๋า...
ช่วงนี้ก็เห็นมีแฟนคลับไทย ให้ถุงของมิกกี้...(ถุงของโรงแรมมาริออท)
มิกกี้รับด้วยอะ...สักพักทุกคนก็เดินไปเข้าเกท.....
เป็นการส่งที่คุ้มค่าที่สุด....เห็นตลอดเส้นทาง...
อยากให้ที่ไทยเป็นแบบนี้บ้างจังเลยยยย...แต่คงยากกก
เฮ้ออออ จบทริปด้วยความสุข สนุกสนานกับดงบัง...
หลังจากนี้ก็ต้องไปอ่านที่บล๊อคเต๋า เพราะเต๋าเข้าเกทไปพร้อมดงบัง ^^
กลับมาก็หลับเป็นตาย...ตื่นแปดโมงลงไปกินข้าว
อาหารเหมือนซันเวย์ลากูน แต่รายการอาหารน้อยกว่า....(กินอีกแล้ว)
กินเสร็จก็ขึ้นไปเก็บกระเป๋าเช็คเอ้าท์ ไปซื้อของฝาก
แต่ไปสนามบิน...ไปเดินซื้อช็อคโกแล๊ตในสนามบิน
แต่ซื้อช๊อคโกแล๊ตหมดไปพันกว่าบาท ฮ่าๆ (กินให้อ้วนตายไปเลย)
และขึ้นเครื่องกลับไทยแลนด์ เพื่อต่อสานต่อมิชชั่นต่อในวันที่ 15-16 ธ.ค. นี้
ทริปนี้สนุกมากกกกกกก
เมื่อยมากกกกกกกกกกก
ฮ่าๆ
อยากไปดูเอสเจแบบนี้บ้าง.....เก็บตังค์ ๆๆๆ ถ้าเอสเจไปมาเล (ถ้า) เราก็จะไป
อิอิ...
the end Malaysia
ปล. ลิงค์บล๊อคเต๋า http://jaetao.exteen.com
ปล.....เต๋า....พี่ขอโทษนะที่ ที่หนึ่งของพี่คือเอสเจ ทำให้ไม่เต็มทีกับดงบัง - -;
แต่พี่ก็ชอบดงบังน๊า ไม่ต้องซีเรียสว่าจะไม่สนุก ^^
และอีกอย่าง...ดาราเรื่องเล็ก ความรู้สึกน้องเรื่องใหญ่
ปล..... สำหรับ someone การที่หนูเป็นเด็กก็น่ารักดีอยู่แล้ว โปรดทำตัวให้สมวัย
อย่าพยายามทำตัวเป็นคนมีเหตุผลเหมือนผู้ใหญ่เลย มันยิ่งทำให้คนเขารู้ว่า
หนูยังเด็กอยู่มาก เพราะว่ามนุษย์ทุกคนความคิดและเหตุผลไม่ได้โตตามตัวหรอกนะ
ทุกอย่างเป็นไปตามวันเวลาและประสบการณ์ที่สั่งสมให้คนเราเป็นคนที่คิดดีมีเหตุผล
และนั้นก็ขึ้นอยู่กับความคิด จิตสำนึกด้วยว่า จะคิดได้ช้าหรือเร็ว หรืออีกทีมันก็อยู่ที่สันดาน
และนี่ก็คือคำพูดของคนที่อายุเยอะกว่าหนูเกือบสิบปี แต่ความคิดก็เป็นไปตาม
สันดานที่มีอยู่ว่า...
"กรุณาอย่าพาดพิงถึงกลุ่มชั้นไม่ว่ากรณีใดก็ตาม จะหาว่ากินปูนร้อนท้องก็ใช่
เพราะเธอเองก็กำลังกินปูนร้อนท้องอยู่เหมือนกัน อย่ามาเสือกทำเป็นหวังดี
เชิญอยู่บนหอคอยงาช้างของเธอไป อย่าสะเออะมายุ่งกับพวกชั้น
จำไว้!!! "
........................................................................
กลับมาได้ดูคลิปงานอะไรสักอย่าง จำไม่ได้...เดี๋ยวไปดูใหม่
ทึกกี้ขอคังอินแต่งงาน...
กรี๊ดดดดดดดดดด
ทึกกี้!!!! เป็นสาวเป็นนาง(ฟ้า) ไปขอหมีพูร์แต่งงานก่อนได้ไง
ทั้ง ๆที่ตัวเองอยู่ด้านซ้ายก็ยังอุตส่าห์เดินไปขอแต่งงานคังอินด้านขวา
ท่าคังอินก็นะ เขินซะ....ตอบตกลงไปสิ...
ปฏิเสธละก็มีเรื่องแน่ ฮ่า ๆ
ช่วงนี้สองคนนี้จะสวีทกันไปถึงหน่ายยยย
อิจฉาเฟ้ยยยยย
ล่าสุดก็ Music Tank ง่า...เดินมาควงแขนคังอินเฉยเลย
พ่อคังอินก็นะ เขินสิ...แถมมีเต้นค่อมจังหวะด้วย 555+
แหม....ก็แค่พี่จุงซูขอแต่งงาน ตอบ ๆ ตกลงไปสิ
ง่า!!!
ทึกกี้ไม่สบาย ติดไวรัส ใน music tank ไอด้วย
ทึกกี้หายเร็วๆ นะ รักษาสุขภาพด้วย
คังอินก็เหมือนกัน...ดูแลตัวเองดี ๆ นะ จะได้ดูแลทึกกี้ได้
(เอ้....อาการหนักทั้งคู่ด้วยแหะ ใครติดใครกันแน่เนี่ย -*-)
สุดท้าย.....แม้จะอัพเรื่องดงบัง
แต่!!
"อย่าหยุดรักเอสเจน๊าคร๊าบบบบ"
edit @ 29 Nov 2007 16:43:08 by Kesung
อ่านบล๊อกวันนี้แล้วมีความสุขจังเลยยยยยยย
ลัลล้าใกล้ชิดและได้พักผ่อนที่โรงแรมสวยๆกัน
อยากไปด้วยจัง ขอนู๋ไปยี่ปุ่นก่อนน๊าทริปหน้าจะ
ไม่พลาดแน่นอนอิอิ
อย่างที่แอมบอกยุนโฮอาจจะออลไรซ์แล้วก้อได้นะ
ถึงได้ดริงค์ได้ขนาดนั้นฮ่าๆๆๆๆ
เห็นด้วยกะความคิดพี่เคสุดดดค่ะ ^_______^
c ya very soon,Miss u,Love U
#1 By ampyunho (124.121.206.220) on 2007-11-28 00:07