ผ่านไปแล้วววว กับงานแถลงข่าว คอนเสิร์ตดงบัง ครั้งที่ 2 ในประเทศไทย

ลานพารากอนแคบไปถนัดใจเลย

ตอนที่หันไปมองด้านหลัง ที่ยืนกันแน่นเอี๊ยดกับบน BTS ทั้ง 2 ชั้นที่เนืองแน่นนั้น

ไปด้วยแคสิโอเปียแล้ว ความรู้สึกคือ…ขนลุก…มันยิ่งใหญ่จริงๆ นะ

คราวหน้าแถลงข่าวที่สนามกีฬาแห่งชาติเลยดีกว่า

กลุ่มเรา ^HC^ Gang นัดรวมผลด้วยชุดแก๊งกุหลาบขาวและแก๊งค์กุหลาบดำ

(ตามคอนเซ็ปฟิคเรื่องใหม่ ฮ่า ๆ)

ที่พารากอนตอน 9 โมงเช้า…แต่ก็ไปสาย ประมาณ 9 โมงกว่า ๆ ได้มั่ง

คนเยอะมากกกกกกกกกกก ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะ 9 โมงเอง

เจอนงค์ก็เลยปล่อยมุขฮาไปหลายดอก แล้วก็ไปกิน MK…กองทัพต้องเดินด้วยท้องจริง ๆ นะ

จากนั้นก็เดินสำรวจเส้นทางที่สยามเซนต์เตอร์ แล้วก็เดินเลยไปถึงมาบุญครอง

เอากล่องคู่มือโทรศัพท์มือถือไปให้ร้านฯ

(นอกเรื่องนิดนึง ซื้อมือถือใหม่ครับท่าน…เปลี่ยนจาก nokia N 80

ไปเป็น Sony Ericsson W580i มันเทียบกันไม่ติดเลยสักนิด N 80 ดีทุกอย่าง

กล้องก็ชัด เสียงก็ดี เล่นเน็ตได้เร็วโคด แต่แบบว่าใครใช้โนเกียจะรู้ซึ้ง

ในระบบซิเบี้ยน การซื้อโทรศัพท์เหมือนกับการซื้อหวย โชคดีได้เครื่องดีก็ดีไป

แต่โชคร้ายได้เครื่องแย่ก็เข้าศูนย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถึงเราจะไม่เคยเข้าศูนย์

แต่มันก็เห็นถึงข้อบกพร่องที่เยอะจริงๆ ของโนเกีย เลยประชดเปลี่ยนมันซะเลย

ไม่เอาแล้วซิมเบี้ยน ไม่เเอาแล้วโนเกีย โดยเฉพาะตระกูล N

แต่พอเล่นๆ ไปมันก็มีข้อแตกต่างที่โนเกียไม่มีนะ วอคแมนของเขาสุดยอด อิอิ

มีระบบนับระยะทางการวิ่ง การเดิน แคลอรี่ ไฮโซ 555+ )

เข้าเรื่องดีกว่า…. แล้วเราก็เดินย้อนกลับทางเดิม

แต่ได้ทำความดี เพื่อการพบเจอแจจุงจะได้ราบรื่น ด้วยการนำทางฝรั่ง 2 คนไปพารากอน

(ได้ข่าวว่าตัวเองก็ไปอยู่แล้ว)

หลังจากนั้นก็ต้องแบ่งกันออกเป็นสองกลุ่มเพื่อนภารกิจอยู่ห่างๆ อย่างห่วง ๆ

เรา เต๋า แอม แยกออกไปทำภารกิจหนึ่ง ทีเหลือก็ไปประจำที่ radio in thai

พอบ่ายสามครึ่งเราก็เดินไปที่พารากอนเพื่อเข้างาน เข้าไปนั่งได้ 10 นาที

ฝนตก SO SAD!! เรากับเต๋าก็วิ่งไปซื้อร่ม แต่ร่มก็เอาไม่อยู่เพราะฝนตกหนักมาก

ลมแรง และที่สำคัญตกอยู่นานทีเดียว แต่แฟนคลับก็ไม่ถอย..ยังปักหลักอยู่มั่นเดิม

ก็นะ อุตส่าห์มากันตั้งแต่ตีสาม สละที่มั่นง่าย ๆ ก็ไม่ใช่แคสิโอเปียแล้ว จริงไหม (อิอิ)

Fighting!!

สักประมาณ บ่ายสี่โมงกว่า ๆ ฝนเริ่มหยุด ทีมงามเริ่มเคลียร์สถานที่อีกครั้ง

และปล่อยให้สื่อต่างๆ ทยอยเข้าไป ระหว่างที่นั่งรอฟ้าก็ครึม ๆ อึมครึม

ฟ้าร้องครี้น ๆ เป็นระยะ ๆ จนเราเริ่มใจไม่ดี จะห้าโมงแล้ว

ขืนฝนตกลงมามีหวังงานล่ม ไม่ได้เจอแจจุงกันพอดี…เราก็เลยบ่นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทันที

ด้วยการบอกว่าจะกินเจอาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์…-*-

แล้วก็ไม่ตกจริง ๆ ฟ้าก็ครึมๆ อย่างนั้นล่ะ..แต่ฝนไม่ตก…สาธุ

(กินแล้วนะ…เริ่มตั้งแต่เมื่อคืนเลย)

แล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง…ภาพรถตู้ปรากฏขึ้นบนจอใหญ่หน้าพารากอน

แล้วเทพเจ้าก็ได้ย่างกายออกมาจากราชรถ…จำไม่ได้ว่าใครเดินลงมาก่อน ฮ่า ๆ รู้แต่ว่า

แจจุง!!!!!!!!!!! ขาว!!!!!!!!!! ออร่าแรง!!!!

โฮกกกก….. (เพ้อไปทุก ๆ 3 วิ)

ด้วยระบบรักษาความปลอดภัย และการเตรียมการที่ดี

ทำให้แฟนคลับที่ยืนรอตามจุดต่างๆ ไม่สามารถรุมศิลปินได้

บรรดาหนุ่มๆ ก็เลยเดินสบายๆ โบกไม้โบกมือ อวดหุ่นเท่ห์ ๆ ใบหน้าหล่อ ๆ

ตอนนั้นเห็นคุณลูกชาย หนูเซียของแม่แล้ว….น้องน่ารัก ยิ้มแย้ม โบกไม้โบกมือ

เที่ยวนี้หนุ่ม ๆ ยิ้มแป้นเลย…เราก็เลยรู้สึกดีไปด้วย

แล้วก็เดินมาถึงเวทีจนได้…แค่ก้าวขึ้นมา ตาเราก็ค้างแล้ววว

แจจุงน่ารักโคดอะ…บอบบางน่ารัก…แล้วการสัมภาษณ์ก็เริ่มขึ้น

เอาแบบคราววๆ เท่าที่จด(ทำหน้าที่ได้ดีจริง ๆ) และจำได้ ^^

(อาจไม่ทั้งหมด แต่ก็ประมาณเนี่ยแหละ)

มีอยู่คำถามหนึ่ง ถามประมาณว่า

“แจจุงชอบช้าง เซียชอบมะพร้าว แล้วคนอื่น ๆ ล่ะชอบอะไรกันบ้าง”

มิกกี้บอกว่า “รถตุ๊กตุ๊ก”

น้องมิน (ชางมิน) บอกว่า “มาคราวที่แล้วติดใจอาหารไทยอยู่อย่างหนึ่ง คือ ผัดไทย”

ยุนโฮบอกว่าชอบออกกำลังกาย อะไรประมาณเนี่ยก็เลยชอบ “มวยไทย”

แล้วก็มีการพูดถึงแจจุงที่ชอบช้าง ตอนนั้นยุนส่งพวกกุญแจรูปช้างสีแดงให้แจจุง

แล้วแจจุงก็พูดว่าเขาใส่สร้อยที่เป็นรูปช้าง (น่ารักจริง ๆ อิอิ)

แล้วก็มีคำถามประมาณว่า “อยากจะทำอะไร”

ยุนโฮบอกว่า อยากไปตลาดน้ำและไปเที่ยวพระราชวัง

แล้วแจจุงก็พูดอะไรไม่รู้ ตอนนั้นมองยุนโฮอยู่ 555+

ก็ยุนอะเป็นลีดเดอร์ที่ดี ช่างภาพบอกว่าขวดน้ำบังยุนก็ขยับขวดน้ำไปไว้มุม

แล้วก็ขยับของน้องมินให้ด้วย แล้วก็ยิ้มแย้มให้สื่อถ่ายรูป..หล่อได้อีกนะยุน ^^

หลังจากนั้นก็หันไปสนใจเซีย ด้วยคำพูดที่ว่า

“ผมชอบมะพร้าวครับ” 555+ มะพร้าวลิซึ่ม

แล้วก็ให้ดงบังพูดอะไรกับแฟน ๆ (คราวๆ ) เริ่มจากยุนโฮ

ยุนโฮ :: ก็พูดถึงคอนฯ ที่จะมีขึ้นในวันที่ 15-16 ธ.ค. 50 ที่เมืองไทย ทำนองว่าให้มาดู

คอนเสิร์ต แล้วก็ปิดท้ายด้วยประโยคภาษาไทยว่า “ผมรักคนไทยมาก ๆ ครับ”

ชางมิน :: พูดประมาณว่า วันที่ 15-16 ธ.ค. 50 ที่ประเทศไทยจะเป็นที่สุดท้าย

ในการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้ พวกเราจะทุ่มสุดตัว อย่าลืมมาให้ได้นะครับ

แจจุง :: พูดประมาณว่า วันที่ 15-16 นี้เป็นวันเกิดเซีย และอยากให้ทุกคนมร่วมแจม

และร่วมฉลองวันเกิดให้เซียกันนะครับ” (ไม่ใช่วันเกินตัวเอง แต่พรีเซนต์สุดฤทธิ์นะแจ ^^)

มิกกี้ :: บอกว่า ตอนนี้ที่ประเทศไทยมีคำที่ฮิตมาก แล้วก็พูดว่า “อย่าแอ๊บแบ๊ว”

เล่นเอาแคสิโอเปียกรี๊ดลั่น มิกกี้เองก็เขิลลลล ซุกหน้ากับโต๊ะเลย 555+

อยากรู้ว่าเขาแปลคำว่า แอ๊บแบ๊วให้มิกกี้ฟังว่าอะไร…อย่าดัดจริตอินโนเซ้นส์

หรือว่าแสร้งว่าน่ารัก หรืออย่าเฟค…555+

เซีย จุนซู :: บอกประมาณ อย่าลืมวันเกิดผมนะครับ ประเทศไทยเป็นที่สุดท้ายแล้ว

ผมจะเต้นอย่างสุดตัวเลยครับ (ว๊าวววว ค่ะลูก แม่ก็จะเต็มทีเป็นเพื่อนลูกนะคะ)

จากนั้นก็มีการให้ของที่ระลึก ต้องยกโต๊ะออก แจจุงก็ห่วงช้างจริง ๆ

ไม่ลืมที่จะเอื้อมไปหยิบกุญแจช้างมาถือไว้…ร๊ากกกแจจุง (อิอิ)

ของที่ระลึกของแต่ละคนมองไม่รู้ว่าเป็นอะไร แต่ของเซียกับของน้องมินสลับกัน

เซียได้ก่อนแล้วน้องมินได้เป็นคนสุดท้าย…พอเซียเห็นของน้องมินปุ๊บรีบแลกทันทีเลย

ฮา ๆ เพราะของที่เขาให้น้องมินมันเป็นลูกมะพร้าว (คงจะเอาไปประดิษฐ์อะไรสักอย่าง)

เซียคงรู้แน่ว่าอันนี้ของผมครับ ฮ่า ๆ รู้งานจริงๆ ลูกชาย

แล้วงานก็จบลงอย่างมีความสุข (ลัลล้า)

ตลอดงานเซียจะโบกไม้โบกมือทักทายแฟนคลับตลอด

ยุนก็ยิ้มแย้มแจ่มใสโพสท่าให้สื่อถ่ายรูป…

น้องมินก็ยิ้มตลอดงานนน

แอบเห็นมิกกี้ร้อง “ว๊าววว “ ตอนที่ก้าวขึ้นมาบนเวทีมาเห็นคลื่นมหาชนอันเนืองแน่น

แจจุง..หน้าตามีความสุขมาก…แจยิ้มนิด ๆ แต่ดวงตาแพรวพราวมาก…

นั่งเอาหัวพิงกับเต๋าแล้วก็มองหน้าแจจุงอย่างไม่อาจละสายตา

คนอะไรฟร่ะ ปากนิดจมูกหน่อย…ตัวก็นิดหนึ่ง แล้วดูแต่งตัวมาดิ

ก็แต่เสื้อเชิ้ตสีขาวคลุมด้วยเสื้อไหมผมสีขาวครีมธรรมดา ๆ

แต่มันกลับขลับให้แจจุงเจิดจรัสมากมาย นี่ขนาดฟ้าครึมนะ

แจยังออร่าแรงได้ขนาดนี้เลย…

เห็นแล้วแบบว่า…แจจุงน่าทนุถนอมที่สุด

แล้วก็เสื้อยุนเปี้อนยุนก็หันหน้าไปหาน้องมินแล้วก็ปัด ๆ เสื้อ

เราก็ขำ ๆ หันไปบอกแอมกับเต๋าว่า

ยุนมันนมใหญ่จริง ๆ นะเนี่ย (ป่าวหื่นนะ แต่ใหญ่จริง ๆ ^O^

พอจบงานเราก็เดินไปหาเพื่อนๆ ที่ไปดักรอตรงทางออกทางเดิม

แต่ว่าพวกเขาออกตรงทางเชื่อมสยามดิสฯ เป็นอย่างที่เราคิดกันไว้เลย

ว่าน่าจะมีอะไรตรงนั้น เพราะตอนที่ไปกินสตาร์บัคตอนเที่ยงเห็นพวกทีมงาน

เข้ามาเคลียร์อะไรแถว ๆ นั้น แต่เราก็ไม่ได้ไปดักรออะไรตรงนั้นหรอก

พอหนุ่มๆ ไปได้สักพักเราก็ตามไปโรงแรมโนโวเทลแอร์พอร์ต

แฟนคลับไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่ทุกคนก็อดทน ยุงก็กัด

หิวก็หิว เมื่อวานทั้งวันกินแต่ MK มื้อเดียวจริง ๆ หิวโคด ๆ

แล้วพวกเขาก็ออกมาตอน 5 ทุ่ม 15 พวกเราก็ตามไปส่งที่สนามบิน

ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าคาร์อินอะนะ แต่เเพื่อความสบายใจ…จนกระทั่ง

เที่ยงคืน…ส่งน้องๆ กลับญี่ปุ่นอย่างปลอดภัย เราก็กลับ

ไปส่งเต๋า…และกลับบ้านนอน…

แจจุง!!!

เพ้อต่อไปจนถึงแปดโมงครึ่งของวันนี้…

พอมาถึงที่ทำงานปุ๊บ…หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ถูกเปิดไว้แล้ว

อ๊าส์!!!

แจจุง!! ขอโทษนะ…แม้จะเห็นตัวเป็น ๆ เมื่อวานอันแสนจะน่ารัก น่าขย้ำ

แต่!!

ฉันรักทึกกี้!!!!

สุดท้าย

“อย่าหยุดรักเอสเจน๊ะคร๊าบ”

และที่สำคัญ

“อย่าแอ๊บแบ๊ว”

ปล.ชอบคุณเพื่อน ๆ และน้องๆ นะคะที่ทำให้ได้เห็นหน้าแจจุงชัด ๆ และ…

กระเพราเรียกโหรพา…ภารกิจเราสำเร็จลุล่วงเนอะทุกคน!!! (ขยิบตา)