ทำฟิคเสร็จแล้ว ส่งไฟล์ให้โรงพิมพ์แล้ว

โย่ว!!

ได้มีโอกาสเห็นหน้าที่รักแล้ว..

ดีใจ ลัลล้า

กลับมาจากพัทยา โน๊ตบุ๊คเจอไวรัสตัวไหนไม่รู้

เครื่องแฮงค์ตั้งแต่เปิดหน้าแรก ต้องเอาไปลงโปรแกรมใหม่อีก

ไฟล์ในเครื่องหายหมดเลย เพราะคลิปที่โหลดมาเราไม่กล้าเอาไว้ที่ไดร์ D

กลัวไวรัส จะกระหน่ำจนคอมฯ กระจาย

เสียดายไฟล์สตาร์โกลเด้นเบล สตาร์คิง อินคิกาโย่ เอ็มเคาน์ดาวน์

ฮื่อ ๆ

แต่ละอัน รายการเต็มทั้งน๊านนนน

อารมณ์เศร้ารุนแรง

แต่แล้วก็กลับอารมณ์ดีด้วยทึกกี้รูปนี้

โอ้...หล่อ ๆๆ น่ารัก น่ากิน น่าปล้ำ เป็นที่สุด

แล้วยิ่งไปเจอเซ็ตนี้เขานะ ทำเอาตายกันไปข้างหนึ่งเลย

ทึกกี้เท่ห์โคด ๆ

อึ๊ย!!

ดูฮยอคแจรูปนี้...ไร้คำบรรยาย..เห็นผอมแห้งอย่างนั้นเถอะ

หึหึ..มองซอกซอนเข้าไปในสาบเสื้อที่แหวกออกมาดูดิ

โฮกกกก น้ำลายไหลโกรกกกกกกกกกกก

(วันนี้มาโหมดหื่นดีแท้)

เราเปล่าทะลึ่งนะ แต่ซองมินนี่ไม่ติดกระดุมกางเกง 2 เม็ดล่ะ

เข้าใจว่าจงใจ หุหุ...

น้องทำหน้าอินโนเซ้นต์สุด ๆ แล้วมันก็เข้ากับน้องสุด ๆ อีกเช่นกัน

แล้วก็มาถึง NII ชอบทึกกี้ตอนนี้มากมาย สดใส วิ๊ง วิ๊ง

ชอบชุดที่ทึกกี้ใส่ คนบ้าอะไรยิ่งโตยิ่งหน้าเด็ก -*-

พยายามใจจิตใจที่เป็นกลางที่สุดคิดว่า เท้ากาที่หน้าทึก

ไม่ได้ทำให้ทึกดูแก่ลงเลยแล้วเราก็ไม่เคยคิดว่ามันจะทำให้ทึกดูไม่ดีแม้แต่น้อย

แถมกลับดูเท่ห์ อย่างที่เรียววุคบอก ฮ่า ๆๆ

ถ้าทึกกี้รู้จะดีใจไหมนี่

มาถึงนี่เลย...สด ๆ ร้อน ๆ

070320 A-LIVE 슈퍼주니어T

เป็นทอมได้ไม่นาน ซินคนสวยก็กับมาสาวแตกเหมือนเดิม

ก็เพราะว่ายิ้มวิ๊ง วิ๊ง อย่างนี้ไงเล่า คนไทยถึงหลงทึกกี้เป็นแถว ๆ

จะว่าเราบ้าไหม ถ้าจะบอกว่า

"อยากเป็นเส้นผมที่ละต้นคอทึกอะ...กร๊าก ก็นะ...หึหึ มันคิดได้"

พี่เริ่มชินกับสีผมน้องแล้ว...เพราะไม่ว่าจะเปลี่ยนสีผมเป็นอย่างไร

ความน่ารักของน้องก็ยังไม่เคยเปลี่ยน รอยยิ้มนั้น...ละลายใจจริง ๆ

อะ..คืนนี้ราตรีสโมสรมีคุณชายชอย ชีวอน (ฉ้อย)

อย่าลืมดู ๆ

เย็นสุดขีด ผิวนุ่มชุ่มชื่น ชื่น ชื่น ชื่นนนนน

วันนี้อัพย๊าว ยาววว

มีแต่รูป...เวลาดูรูปแล้วมันก็อารมณ์ดีเหมือนกันนะ

อยากให้ SJ-T มาไทยจัง

หมดตัวก็ยอม

คิดถึง คิดถึง คิดถึง >//<

แต่รูปนี้ ไม่ได้อะ...สาวแตกมากไปแหละ...

ขำ ๆ น๊า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เครดิต bz

.................................................................

ว่าจะอัพเรื่องพัทยา ต่อท้ายเลยแล้วกัน

เพราะว่าเราไม่ได้ตามอะไรมากมาย

เริ่มต้นด้วยการเดินทางไปเช้าวันเสาร์ที่ 17 มีนา ไปถึงก็เช็คอิน

เข้าโรงแรม แล้วก็เดินไปหาเพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่ไปก่อนแล้ว

ตั้งแต่คืนวันที่ 16

คนที่ไปก่อนก็กริ๊งกร๊างมากบอกว่า พี่เค....เยซองใส่เสื้อพี่เล่นน้ำอีกแล้ว

ท่าทางจะชอบมาก

เราไปถึงฮาร์ดร๊อคประมาณสิบเอ็ดโมงกว่า ๆ

หิวมากกกกก

น้องจะลงมาเมื่อไหร่ไม่สนใจแล้ว ตอนนี้หิวตาลาย

(สังเกตว่า ตามน้องทีไรจะต้องมีเรื่องกินเข้ามาเกี่ยวข้องทุกที)

แล้วก็สั่งข้าวโรงแรมมากิน กินเสร็จก็เดินไปเข้าห้องน้ำ

น้องลงจากห้องพอดี ไม่มีโอกาสได้เห็น

แต่เราก็เดินตามไปหน้าโรงแรมเห็นจุกเยซองไกล ๆ

ว่าเดินเข้าไปที่ห้องแถลงข่าว ก็เลยเดินออกจากโรงแรม

เพราะข่าวว่าน้องจะไปซาวด์เชคเราก็นะ ไม่มีรถตาม ไปไงล่ะ

รถสองแถวซิ เหมาไป 4 คน 160 บาท

ไปแบบสบายอารมณ์มากเลยนะ รถน้องไปเกือบ 15 นาทีแล้ว

แต่เรายังหารถไม่ได้ พอได้ก็ไม่ได้เร่งคนขับอีก อยากไปถึงเมื่อไหร่ก็เชิญค่ะ

ปรากฎว่า พอรถกำลังจะเลี้ยวเข้าศูนย์กีฬา ด้วยปากอันเป็นมงคลยิ่ง

ก็เลยพูดเล่นๆ ว่า ไม่ใช่ว่าเรามาถึงก่อนน้องนะ

หุหุ ค่ะ...นั่นแหละค่ะ ไม่ได้มาถึงก่อนน้องหรอก แต่รถน้องก็เลี้ยวเข้า

ศูนย์กีฬาเหมือนกัน โดยมีขบวนรถตู้ตามกันไปเป็นริ้วขบวน

เยี่ยมมาก!!

แล้วเราก็ไปทันอย่างไม่ต้องสงสัย...

แล้วก็นั่งรอท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนมากมาย

สักครึ่งชั่วโมงได้มั่ง แล้วน้องก็ได้คิวขึ้นไปซ้อม

สามคนขึ้นไปยืนบนเวที...เหมือนที่ดูของจริงนั่นแหละ

แต่ด้วยความตกตะลึง คนริมคือเยซอง คนกลางคือน้องโจ

แล้วอีกคนล่ะ เรียววุค เรียววุคไปไหน ทำไมต้องมีคนขึ้นมาซ้อมแทน

คนที่มาซ้อมแทนทำไมน่ารักอย่างนี้...ผมดัดอ่อน ๆ มัดไว้ข้างหลัง

ออร่าแรงเว่อร์ แดดก็แรงออร่าน้องยังแรงอีก

สายตาเราก็จับจ้องบนเวที แล้วก็เดินเข้าไปหาอย่างลุกรี้ลุกรน

เป็นเหตุให้สะดุดกับแผงกั้น เท้าพลิก ฮื่อ ๆ และทำให้เราพลาดสิ่งดี ๆ

ไปเยอะทีเดียว

คือ...จริง ๆ ก็ไม่ค่อยอยากจะเล่าช๊อตนี้เพราะมันเหมือนจะเข้าข้างตัวเองมากเกินไป

แต่...สงสัยอะ สงสัยมาก เยซอง น้องเป็นอะไรมากไหม

เห็นพัดตัวเองที่เราถือแล้วทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นอีกแล้วอะ

ทำเหมือนในทไวไลท์โชว์ แค่คราวนี้เราก็เลยทำหน้าแบบเดียวกันกลับไปมั้ง ชิ๊!!

เยซองเท่ห์มาก ใส่เสื้อกล้ามสีดำ กางเกงเสล็คดำ

ซ้อมเสร็จน้องกลับโรงแรม แต่เรารอที่นี่แหละ อีก 3 ชั่วโมงก็เริ่มงานแล้ว

ขี้เกียจกลับไป ก็เลยนั่งเล่นแถว ๆ นั้น

แล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง (อิอิ) คอนฯ เริ่มแล้ว

นอกจากพัดแล้วก็ทำป้ายไปด้วย แต่กลัวน้องไม่เห็น

ก็เลยใช้ไฟฉายส่องไปที่ป้าย น้องโจเห็นก็ยิ้มขำ ๆ

นอกจากเอาไฟฉายไปแล้ว ยังมีเอาโทรโข่งอันเล็ก ๆ ไปด้วย

แล้วก็อังกอร์เพลง the one i love โดยน้องโบว์ ณ เรียววุค

ตอนพูดภาษาไทย ก็อย่างที่ได้ดูกันนั่นแหละ..

น้องโจน่ารัก...ใครช่างสอน

"รักนะเด็กโง่"

เล่นเอากระโดดเสียลืมเจ็บขาเลย

พอน้องเล่นคอนฯเสร็จก็กลับโรงแรม เราไม่ได้ตามต่อ

ยังเตร็ดเตร่ดูคนอื่นขึ้นโชว์อยู่

แล้วก็กลับโรงแรมตอนประมาณสามทุ่ม

ด้วยความที่เจ็บเท้า...เลยนอนอยู่ที่โรงแรม ให้เพื่อนและน้อง

ไปสอดส่องที่ฮาร์ดร๊อค แล้วพวกนั้นก็เข้าไป..

ฮื่อ ๆ พารันเล่นน้ำ เยซองเล่นน้ำ

เราเล่าไม่ได้ เพราะเราไม่ได้ไป พลาดผู้ชายเล่นน้ำอีกแล้ว

เสียใจอย่างสุดซึ้ง

สะดุดรักเรียววุคเข้าให้ (กรรมจริง ๆ)

แล้วตอนเช้าก็ยังลัลล้า ตื่นสาย ลงไปกินข้าวช้าอีกด้วย

กว่าจะเก็บกระเป๋าเช็คเอ้าท์ แล้วเดินไปฮาร์ดร๊อค ก็ประมาณสิบเอ็ดโมง

ไปถึงก็เดินตรงไปสั่งเค้กมากินสองชิ้น

นั่งรอน้องไปเรื่อยๆ ด้วยความเบื่อก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นเน๊ต

กรี๊ดสลบกับรูปของทึกกี้ที่รัก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เค้ก 2 ชิ้น 200 กว่าบาท

น้องก็ยังไม่ลงมา เราก็เลย...เออ..เอาเหอะ

กลับบ้านดีกว่า ช้าแล้วจะไม่มีรถกลับ

ก็เลยเดินออกมา จะไปเข้าห้องน้ำ ทางเดินมันจะผ่านทางลงลิฟท์

ด้วยความที่เจ็บเท้า เราก็เลยเดินช้า (ผลดี)

แล้วน้องก็เดินลงมาจากลิฟท์ รินจังร้อง อึ๊ย!!

เราก็หันไปมอง...แล้วก็ยืนเงียบ ๆ รินจังพูดว่า "ไม่กรี๊ด ๆ"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า เราก็หันไปมองรอบ ๆ ตัว ไม่มีใครเห็นว่าน้องลงมา

เราก็เลยยืนแทะโลมน้องสบาย ๆ แล้วในทีสุดก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาได้

ทุกคนก็เลยวิ่งกรูกันเข้าไป โดยที่น้องเดินออกจากประตูไปทางสระน้ำ

แล้วหยุดยืนตรงใกล้ ๆ โต๊ะที่เรานั่งกินเค้ก

โฮกกกก

เค้กสองชิ้น สองร้อยกว่าบาท นั่งกินตั้งนาน ทำไมเพิ่งลงมา

มาเป็นตอนที่นั่งกินเค้กนะ...ฮือๆ

แต่ก็นะ ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี ได้เห็นน้องก่อนกลับกรุงเทพฯแหละนะ

กลับมาถึงบ้าน สี่โมงเย็นโดยประมาณ คอมเปิดไม่ได้...เครียดสุด ๆ

อยากเอาไปซ่อม ณ บัดนั้น แต่ก็ไปส่งน้องที่สุวรรณภูมิ

ไปนั่งรอเป็นกลุ่มแรกฮ่า ๆๆ

แล้วน้องก็มา....เลือกที่ยืนปลายแถว ก็เลยเห็นตั้งแต่น้องลงรถ

เยซองเท่ห์มาก เป็นผู้ชายที่ใส่หมวกได้ดูดีมากๆ

น้องเดินยิ้มมาตลอดทาง เหมือนจุนกิสุด ๆ

เรียววุคเดินตัวลีบอยู่ด้านนอก แฟน ๆ ไม่อาจสัมผัสตัวได้

หึหึ...ใครทำอะไรไว้...ไม่เข็ดสักที

แสดงให้เห็นว่าพวกคุณไม่ได้รักเอสเจอย่างแท้จริง

คนที่รักเอสเจไม่มีทางทำแบบนี้หรอก

แล้วก็เสร็จสิ้นการเจอ K.R.Y. ทริปนี้ ซึ่งตามแบบชิว ๆ

ได้เห็นน้องชัด ๆ แม้จะไม่บ่อย แต่ก็ประทับใจ

อ๋อ...ซื้อเสื้อตัวใหม่ให้เยซอง 2 ตัว เป็นลายมวยไทย

หวังว่าจะถูกใจอะนะ...

รูป ๆ ไม่ใส่เครดิตนะ...ถ่ายจากมือถือ ไม่ค่อยชัด

โพสหมดแล้ว

มีแต่รูป กับ รูป

เครดิต เราเอง ^^

..........................

ดูราตรีสโมสร

ฮ่า ๆ พัด ๆ สองอัน..ได้ออกทีวีอีกแล้ว

เริ่มอิจฉาพัด...ได้ไปแอลเอพร้อมชี่ด้วย